Voor veel jongeren is de dag dat ze 18 worden toch een bijzondere dag. Voor Ivar was dat 1 januari 2025. 27 september was hij al 18 geworden maar op 1 januari stond hij niet meer op de ITF ranglijst. Hij heeft er vaak over geschreven, wanneer artsen niet weten wat er met je aan de hand is, dan kan je niet verder internationaal rolstoelsporten. Hoeveel klachten of hoe beperkt je ook bent, je kan niet verder met de topsport.
Maar na een heel zware week aan het begin van 2025 heeft Ivar zichzelf bij elkaar geraapt en de focus op de opleiding en basketbal gelegd. Ivar wilde graag in 2025 zijn opleiding aan het Cruyff College afronden en Ivar wilde met RoBa nationaal kampioen worden en als het even kon ook de bekerfinale winnen en kampioen van de BeNe competitie worden.
En alles is gelukt. 16 november rondde hij zijn laatste examen heel positief af. Het diploma komt pas in 2026 maar dan mag hij trots zijn met de MBO4 opleiding Sport en Coaching op zak. Met daarbij de specialisaties topsportvaardigheden, Fitvak A en rolstoeltennis trainer waarbij hij ook nog een extra vak, sportpsychologie, gevolgd heeft.
Het tweede doel is ook gehaald. Eerst landskampioen, toen de bekerfinale gewonnen en ook de BeNe competitie is met het Eredivisie team van RoBa gewonnen. Het was geweldig om op het hoogste niveau in Nederland en België te kunnen sporten.
En er waren nog meer hoogtepunten. Zo ging Ivar mee met het team van België naar de World Team Cup in Turkije als assistent trainer. En mocht hij op het Cruyff rolstoeltennis kamp training geven aan de jeugdtop van Europa. En af en toe begeleidt hij jeugd op ITF toernooien als sparringpartner.
En dan is het de vraag, wat is het plan voor 2026? Ivar wil graag meer tennislessen gaan geven maar daarvoor is het eigenlijk handig om een eigen bedrijf te starten. Maar daarvoor wil hij eerst een opleiding volgen. Verder is zijn interesse gewekt voor sportpsychologie en daar zal hij in januari ook een opleiding voor gaan volgen.
Op het gebied van zelf sporten heeft hij ervoor gekozen om weer competitie te gaan spelen bij ISR. Daar wilde hij het team helpen opbouwen om goed voor de dag te komen in de B competitie. Maar ook zal Ivar blijven rolstoeltennis trainen want daar ligt toch wel ook zijn passie. En dus kan iedereen hem weer tegenkomen op de rolstoeltennis toernooien in Nederland en bij de competitie met valide spelers.
Ook de stichting moet dus omschakelen. Was deze er jaren om hem op het hoogste podium te laten sporten, dan is deze er nu om zijn opleiding en zijn bedrijf te helpen opbouwen. Graag zou hij een bedrijf starten om heel veel rolstoeltennissers van alle niveaus les te geven en ze mentaal te ondersteunen. Hij is van mening dat je rolstoeltennis het best kan leren wanneer je dat leert van een ervaren rolstoeltennisleraar.
Maar het opzetten van een bedrijf op dit gebied vraagt ondersteuning. Kan een valide trainer bijvoorbeeld vaak op de fiets naar een club waar hij al zijn spelers die dag les zal geven. Ivar zal veel kilometers in een grote auto moeten maken om de spelers te bereiken en al zijn materialen mee te kunnen nemen. Hoe zorg je dan dat je een leuke boterham kan verdienen zonder dat de rolstoeltennisser meer moet gaan betalen dan een valide speler.
Wij hopen dus nog steeds op steun. Want zonder steun zal het niet lukken.
Maar met Ivar kijken we terug op een fantastische mooie tijd aan de top wat op 15 januari nog werd bekroond met sporttalent van 2024. En hoe fantastisch was het dat zijn trainer op Dash’35, trainer van 2024 werd.
Maar Ivar wilde ook nog wel wat fysieke uitdaging en daarom rolde hij op 13 september samen met Stefan Groen 80 kilometer op de Langstraat (Kennedymars). Hij behaalde de wildcard voor het NK rolstoeltennis en werd daar tweede samen met Pieke ten Berge.
Ondanks dat het dus erg moeilijk is te accepteren dat topsport er niet meer in zit, dat er fysieke beperkingen zijn, was 2025 weer een jaar waarin mooie resultaten behaald zijn en voor 2026 ligt er een mooi plan.
De weg loopt niet waar je’m verwacht – Loesje
